Ervaring: Mijn tiener met DT1 heeft een ernstige hypoglycemie gehad

Datum
Delen
Hallo allemaal en welkom op mijn blog  Ik ben Stéphanie, 42 jaar en ik ben verpleegkundige. Ik heb al 27 jaar diabetes type 1 en sinds 2017 ben ik ook moeder van een kind met DID.

Mijn dochter van 13 werd in 2017 gediagnosticeerd met diabetes type 1. Ze heeft sinds drie jaar een insulinepomp. Diabetes type 1 en puberteit gaan niet altijd goed samen. Er zijn ups en downs, periodes van verslapping, van onbegrip, tijdens welke leven met DT1 een zware last is en onafhankelijk zijn gecompliceerd… 

Mijn dochter gaat op vakantie bij haar vader. Tot zover gaat alles goed… 

Mijn dochter gaat naar haar vader om daar de helft van de vakantie door te brengen. Ik heb zelf DT1 en ben gewend daar in het dagelijks leven mee om te gaan, maar als ze weggaat, neem ik altijd een beetje angstig en met een knoop in de maag afscheid. 

Op een ochtend belt haar vader, helemaal in paniek. Tussen twee snikken door legt hij uit dat onze dochter naast haar bed op de grond ligt, bewusteloos en dat ze bloedt. Hij heeft 112 gebeld.

Wanneer je een kind hebt met DT1 die zich onwel voelt, moet je eerste reflex het controleren van de bloedsuikerspiegel zijn. 

Haar vader legt me uit dat de continu glucosemeter 1,28 aangeeft. Op het eerste gezicht is haar bloedsuiker normaal, dus dan ga je denken dat ze door iets anders onwel is geworden.

Ik ben meteen naar ze toegegaan. De weg lijkt eindeloos… De tijd gaat zo traag en ik haal me van alles in mijn hoofd. 

Als ik aankom, is de ambulance er al.

Mijn dochter zit in een rolstoel. Haar pupillen zijn verwijd, ze staart wezenloos voor zich uit, ze moet overgeven… maar ze ademt en is bij bewustzijn!

De arts vertelt me over bewusteloosheid, stuiptrekkingen met tongbijten en herhaalt dat de bloedsuiker volledig normaal is.  

Dan heeft hij het over mogelijke neurologische aandoeningen.

Ik denk meteen aan een tumor of een epileptische aanval… Ik schrik ontzettend en denk alsjeblieft “ook niet dat nog!”

In het ziekenhuis wordt ze onderzocht door medische professionals

Mijn dochter is de hele weg naar het ziekenhuis verward, ze moet overgeven en valt weer weg. 

Op dat moment past alles nog bij de eerste diagnose. 

Op de eerste hulpafdeling van het ziekenhuis krijgt ze een hersenscan waar gelukkig geen afwijkingen uit blijken. Oef, gelukkig geen tumor!

We zijn gerustgesteld, maar dat betekent ook dat de oorzaak van het onwel worden nog steeds niet bekend is en dat er dus verder gezocht moet worden. 

Onze dochter komt niet helemaal tot bewustzijn en haar bloedsuiker blijft stabiel. 

De artsen adviseren een ziekenhuisopname om een compleet neurologisch onderzoek te doen (MRI, electro-encefalogram…).

De storm gaat eindelijk liggen. Na deze paniekaanval kom ik weer een beetje tot mijn positieven en kan ik weer rustig nadenken.

Dan komt de diagnose: Ernstige hypoglycemie! En dan? 

Ik bekijk de glucosemeter van mijn dochter en zoek de geschiedenis op en de curve van de laatste uren. 

En dan zie ik dat het gaat om een ernstige hypoglycemie. 

Ik zie een scherpe daling in haar bloedsuiker rond 3 uur die ochtend. Als ik nog wat verder zoek, zie ik dat de avond tevoren rond 23:00 uur een dosis insuline was toegediend, die verantwoordelijk was voor de daling van de bloedsuikerspiegel vier uur later. 

Rond 3 uur ’s nachts, midden in haar slaap, kreeg mijn dochter een hypoglycemie van 0,40 g/L.

Ze heeft geprobeerd op te staan, maar in die staat is ze gevallen.

Door haar val steeg de adrenaline, het stresshormoon, die de eigenschap heeft hyperglycemisch te zijn. 

Dat verklaart waarom eerst haar vader en later de hulpverleners een normale bloedsuikerspiegel zagen. 

Uiteindelijk is dit verhaal geëindigd met een opname op de afdeling diabetes.

Het heeft een paar dagen geduurd voordat mijn dochter hersteld was. Nadat ze therapeutische voorlichting heeft gekregen, kon ze het leven weer gewoon oppakken. 

Een persoon met diabetes die onwel wordt is altijd zorgwekkend en moet snel behandeld worden door medische hulpverleners. Een van de eerste dingen is het controleren van de bloedsuikerspiegel en verder onderzoek om te bepalen of diabetes de aanleiding is, want zelfs al heeft iemand diabetes, hoeft dat niet overal de oorzaak voor te zijn! ?

Meer over dit onderwerp

Onze aanbevelingen